Daar waar je kind eerst aanvaardde wat je zei, trekt het dat nu in twijfel. Waarom?


En jij dacht dat de waarom-fase voorbij was na de peuterpuberteit toen je kind naar de basisschool ging...
Zet alle zeilen alvast maar bij voor de vragen van de echte puber.
 

Sommige pubers lijken soepeltjes volwassen te worden, zonder grote gevechten en uitdagingen, maar andere pubers zoeken consequent alle mogelijke grenzen op en gaan er het liefst zoveel mogelijk overheen.

 

Het losmaken van je puber

De puberteit is een belangrijke en heel kostbare fase in het leven van een mens. In de puberteit maakt het kind zich helemaal los van zijn ouders, lichamelijk en geestelijk. Lichamelijk, door zich af te zonderen op de eigen kamer. Privacy wordt heel belangrijk, dagboeken gaan op slot en het liefst de kamer ook. Niet veel later gaat het op kamers (maar blijft wel de was brengen, volwassen worden gaat immers niet in één keer).

Geestelijk duurt de losmaking veel langer, gemiddeld van vijftien tot dertig jaar. De puber vormt zich een eigen mening en eigen ideeën over zichzelf en de wereld om zich heen.

 

Losmaken kost energie en moet met kracht gebeuren. Het is belangrijk dat ouders van hun kant ook werkelijk loslaten. Dat is moeilijk omdat de puber los wil op een moment dat het nog niet volwassen is en dus nog vele valkuilen voor zich heeft, die de ouders vaak al te goed kennen

(www.mijnpuber.nl/artikel/204/Vijf_tips_voor_ouders_van_pubers ).

Maar vaak zijn ouders vergeten dat ze zelf in al die valkuilen moesten vallen om te worden wie ze nu zijn. Het is juist door de ervaring dat pubers werkelijk leren. En: hoe steviger je je puber vasthoudt als ouders, hoe meer kracht ze zetten om zich los te wurmen om groot te worden.

 

Risico

Je puber heeft vrijheid nodig, om te kunnen ontdekken wie het is. De puber weet wat zijn ouders van hem vinden, maar daar moet het zich van losmaken om uit te vinden hoe God, www.inspiratiemagazine.nl,  hem gemaakt heeft en om het doel te ontdekken waarom het op aarde is, op dit moment en op deze plaats.

 

Psychische kenmerken

Het denken van pubers kenmerkt zich door radicaliteit, zwart-witdenken (iets is of geweldig of ontzettend stom), emotionaliteit (veel en diepe gevoelens) en snel wisselende stemmingen. Het ene moment is je puber vrolijk en om niets kan het omslaan in tranen. Ook kunnen er sombere en angstige perioden zijn.

 

Radicaliteit kan zich uiten in scherpe politieke keuzes, bijvoorbeeld ecologisch verantwoord leven of juist lak hebben aan alles wat groen en bio is, maar ook in vriendschappen. Om ogenschijnlijk niets kan een vriendschap verbroken worden.

 

Deze puberteit kenmerkt zich ook door grote onzekerheid en weinig zelfvertrouwen. Op zoek naar hun identiteit ervaren pubers een periode van onduidelijkheid en chaos, wat onveilig en angstig voelt. Ze zoeken vrienden om zich bij aan te sluiten (en kunnen daar soms heel vreemde keuzes in maken) in hun zoeken naar zichzelf. Naar buiten toe laten ze een stevige schil zien, waarmee ze hun kwetsbaarheid en onzekerheid afschermen voor hun ouders en vrienden.

 

Pubers blijven echter behoefte houden aan liefde en bevestiging van ouders, ook al  laten ze in hun gedrag onafhankelijkheid zien. Als ouder is het belangrijk deze behoeften van je puber te blijven zien, door alle afleidingstactieken heen.

 

Het is belangrijk als ouders te begrijpen waar je puber doorheen gaat. Het is goed eens stil te staan bij het verloop van je eigen puberteit en vooral welke gevoelens en gedachten toen door je heen gingen. In het niemandsland tussen kinderlijke (mamas) identiteit en volwassen identiteit heeft je puber jouw liefde heel hard nodig. Ook en misschien vooral nu zijn onvoorwaardelijke liefde van levensbelang.

 

 

Communicatie met pubers

In de communicatie lijken pubers over alles te willen twisten. Deze manier van communiceren maakt je puber vaardig te kunnen nadenken en verwoorden wat het vindt. Het leert redeneren, wat het later hard nodig heeft om sterk in zijn schoenen te staan. Het is goed als ouders te beseffen en aanvaarden dat pubers deze mentale oefeningen nodig hebben, waardoor bovendien bijzondere en kostbare gesprekken kunnen ontstaan.

Als ouders het niet aanvaarden, maar zich ertegen verzetten, ontstaat er een negatieve relatie en zal de puber anderen zoeken om mentaal te kunnen oefenen met alle gevaren van dien.

 

Let er in je communicatie op dat je je puber aankijkt, en volledige aandacht hebt (dus niet iets anders erbij doen). Wees gevoelig voor wat pubers voelen en observeer zijn lichaamssignalen.

Laat je puber uitpraten!

Check alles wat je denkt te zien en te begrijpen bij je puber (ik hoor je zeggen... klopt dat?) en toon begrip voor wat je puber voelt en ervaart. En tot slot, als je ergens een andere mening over hebt, vraag dan eerst of je puber wil horen wat jij ervan vindt, zodat hij ook open kan staan voor wat jij vindt.


( www.mijnpuber.nl/artikel/152/Het_opvoeden_van_pubers_is_een_hele_klus ).

 

Normen en waarden

Pubers moeten ook eigen normen en waarden aannemen, en zal in dat proces de normen en waarden van het gezin en de ouders in twijfel trekken en bevragen. Ook op bijvoorbeeld het gebied van seksualiteit en relaties. Hoe vreemd of buitensporig sommige vragen ook zijn, aanvaard ze als een eerlijk zoeken. Daar waar je je puber afwijst in zijn vragen (omdat ze te ver gaan voor je gevoel), zal het jullie relatie schaden. Dan zoekt je puber anderen (bijvoorbeeld via internet) voor antwoorden op zijn vragen.

 

Bijzondere pubers

In de puberteit tonen jonge mensen bijzondere kwaliteiten, die volwassenen vaak weer wat kwijtraken. Pubers kunnen vurig strijden voor rechtvaardigheid en voor de zwakkeren. Hoe onzeker ze ook zijn over zichzelf, als ze een mening hebben, durven ze er tweehonderd procent voor te gaan, zonder na te denken over de gevolgen. Pubers hebben vuur en elan en zijn op zoek naar echtheid en puurheid. Ze durven de vinger op de zere plek te leggen en fouten aan te wijzen in de maatschappij.

 

Voor meer informatie: www.inspiratiemagazine.nl

Lucie Veselka, klinisch psycholoog en psychotherapeut