Ben 6 jaar met haar alleen geweest, totdat zij een vriendje kreeg vanaf dat moment ging het goed tussen ons. Inmiddels is de relatie uit. Zelf heb ik een relatie sinds een jaar en dat gaat wel goed, ook tussen hem en mijn puber dochter alleen tussen ons gaat het nog steeds niet goed.

 

Hoe kan ik dit weer oplossen.

Iedere puber gaat er vanuit dat zijn vader en moeder gewoon altijd bij elkaar blijven. Vooral jonge pubers vinden dit zo vanzelfsprekend dat ze er geen moment aan twijfelen dat dit altijd zo blijft. Wanneer deze situatie plotseling blijkt te veranderen door een scheiding wordt het vertrouwen van de puber danig op de proefgesteld.

Een puber kan zich schuldig voelen

Alles wat vertrouwd was, is plotseling verdwenen. En de scheiding is nog maar het begin van een reeks van veranderingen in het leven van een puber Maar ook al voorafgaand aan de scheiding is natuurlijk al een periode van spanning geweest. Een puber weet vaak na een scheiding niet meer wat hij kan verwachten en voelt zich vaak ook schuldig aan de ruzie tussen de ouders (ook wanneer de ouders hier geen enkele aanleiding toe gegeven hebben).

www.mijnpuber.nl/artikel/146/Als_je_wilt_scheiden_met_kinderen_in_de_puberteit

Het is een angstige periode waarin heel veel pubers probleemgedrag beginnen te vertonen. Alles verandert plotseling. Vaak moet een puber verhuizen. Het moet wennen aan een ouder die afwezig is en vaak een ouder die meer moet gaan werken en dus ook vaker afwezig is.
Maar ook alle gewone dagelijkse dingen veranderen. Gewone dingen als samen eten of iets ondernemen zijn plotseling niet meer hetzelfde.

En daarnaast wordt een puber ook geconfronteerd met de gevoelens van de ouders. Want hoe goed de scheiding ook geregeld wordt, gevoelens zijn toch niet uit te sluiten. De scheiding van de ouders is voor pubers een ingrijpende verandering in hun leven.

Pubers hebben wisselende gevoelens

Een scheiding roept bij pubers veel uiteenlopende gevoelens op. Na de scheiding laten pubers veel verdriet zien maar ook angst voor de onbekende situatie en soms ook boosheid naar de ouders toe, voor het creëren van deze nare situatie of het in de steek laten van de andere ouder voor het gevoel van de puber.

www.mijnpuber.nl/artikel/105/ouders%20kinderen%20conflicten%20problemen

Maar soms zijn pubers na een scheiding ook opgelucht en tevreden omdat er een eind is gekomen aan een zeer nare periode van veel ruzies in huis. Deze gevoelens zijn zowel voor je puber, de ouders en de omgeving vaak minder goed te begrijpen. Van deze gevoelens kunnen pubers zeer in de war raken en opnieuw erg verdrietig en boos worden.

Een puber wil namelijk helemaal niet blij of opgelucht zijn met het vertrek van een ouder. Pubers kunnen erg in de war raken van hun tegengestelde gevoelens na een scheiding. Daarnaast zien we ook een groep pubers, die heel weinig emoties laten zien. De scheiding lijkt hun weinig te kunnen schelen, maar meestal is het tegendeel waar.

Pubers willen ouders steunen en beschermen

Vaak stellen pubers zich zo op om de ouders te ontzien. Deze pubers gedragen zich dan ook vaak extra lief, trekken zich erg terug om de ouders niet tot last te zijn of willen gaan “moederen”om hun moeder te beschermen.

Dit wordt beïnvloed door een hoop factoren waaronder de leeftijd van een puber, de relatie met de ouders en de manier waarop de ouders pubers steunen tijdens de scheiding.

Emotionele gevolgen van een scheiding

Ondanks het toch regelmatig voorkomen van scheiding in de huidige maatschappij, schamen veel pubers zich toch voor het feit dat hun ouders gescheiden zijn. Ze vinden het moeilijk er met leeftijdsgenoten over te praten uit angst om gek of zielig gevonden te worden.

Soms speelt ook schaamte een rol wanneer een puber veel materialistische dingen is kwijtgeraakt door de scheiding. We zien vaak bij pubers van gescheiden ouders dat zij een gedeelte van de schuld van de scheiding bij zichzelf leggen.


Gedeeltelijk komt dit doordat vooral wat jongere pubers zichzelf een grote rol toedichten in wat er om hun heen gebeurd. Vooral jonge pubers kunnen de schuld erg naar zich toetrekken, omdat zij zichzelf nog erg als de belangrijkste persoon in de wereld beschouwen.

Maar door de schuld op zich te nemen, proberen pubers ook grip op de situatie te krijgen. Iets wat buiten ze om gebeurd is beangstigend en hebben ze niet in hun macht. Door de schuld op zich te nemen, krijgen ze het gevoel het ook weer te kunnen herstellen.

Houdt pubers zo veel mogelijk buiten het conflict

Vanaf het eerste begin van de scheiding is het dan ook zeer belangrijk dat de pubers buiten de conflicten gehouden worden. Scheiden is iets wat ouders doen en daar hebben pubers geen invloed op, dus ook geen schuld aan.
Bijna alle pubers blijven na de scheiding hopen dat het wel weer goed komt. Dit wordt nog versterkt wanneer een van de ouders eigenlijk niet wilde scheiden en een puber dit weet.

Het is dan ook zeer belangrijk dat wordt benadrukt ten opzichte van je puber dat de scheiding echt definitief is. Veel ouders vinden het moeilijk om dit zo tegen hun puber te zeggen, ze zijn bang hun puber verdriet te doen. Maar je puber heeft meer verdriet door valse hoop.
De scheiding levert ook een hoop onzekerheid op.

Twijfels bij pubers

Deze twijfels over de liefde van de ouders wordt vaak geuit door lastig, aandacht vragend gedrag. Een puber test op deze manier de liefde van de ouders uit: "Houden ze ook nog van me als ik vervelend doe".

Puber voelt zich verantwoordelijk voor de ouder

Een ander groep pubers probeert de ouders juist tot extra steun te zijn. Ze stellen zich zeer meegaand op en proberen de ouder te helpen waar dat kan. Soms gaat dit zo ver dat het kind zich gedeeltelijk verantwoordelijk gaat voelen voor de ouder.

Dit gebeurt vooral wanneer de pubers al wat ouder zijn op het moment van de scheiding. Deze situatie moet te allen tijde voorkomen worden omdat alle gezagsverhoudingen hierdoor verstoord worden.
De ouder wil na enige tijd zijn taak als ouder weer op zich nemen, en stuit hierbij op veel verzet bij de puber.

Steun voor je puber zoeken

Pubers hebben tijdens en na een scheiding veel steun en uitleg nodig. De belangrijkste steun moet toch van de ouders komen, hoe moeilijk dit soms ook is. De scheiding is voor de ouders ook een zeer moeilijke periode. Er moet veel geregeld worden, de toekomst is onzeker en ook de eigen emoties bij de scheiding spelen natuurlijk een belangrijke rol.

Daarnaast vinden de ouders het vaak door schuldgevoel ook moeilijk om met je puber over de scheiding te praten.
Vanuit school kan er begrip zijn wanneer het leren een tijdje minder goed gaat. Het is dus van groot belang voor de pubers eerlijk te zijn over de scheiding en de mogelijkheid te bieden op een open manier te praten met de ouders.
Een puber zal niet altijd open staan voor een gesprek, maar het is goed als ouder wel steeds deze mogelijkheid te bieden. De pubers zijn na een scheiding gebaat bij een beetje extra aandacht, maar ook zo snel mogelijk weer regelmaat en structuur in hun leven.

Wanneer de ouders in staat zijn ook na de scheiding nog samen zorg te dragen voor de kinderen, door regelmatig contact te hebben, soms ook even met ze alle bij elkaar kunnen zijn, en elkaar de kinderen ook te gunnen, zullen de pubers de scheiding eerder verwerken en beter een plaats kunnen geven.

Bron: www.opvoedadvies.nl