Gezien de hulpverlenende instelling als het sociaal maatschappelijk gericht denken en handelen van zowel Nicolette als de professionele medewerkers van trainingsinstituut WeerKracht met de daarbij binnenkomende hulpvragen is het project: ” Lekker in je vel dan kom je er wel” ontstaan.

Door de ervaringen van de afgelopen jaren en de hulpvragen van ouders, is het project uitgebreid met crisisopvang, add www.mijnpuber.nl/artikel/298/Pubers_en_ADD  en adhd begeleiding, logeeropvang en tijdelijke verblijven voor jongeren met allerhande problematiek.

 

Eindelijk heb ik een moment van rust waarin ik kan terugblikken of de afgelopen 2 maanden. De pubers die ik onder mijn hoede had kwamen verspreidt uit het land en hadden allemaal een gedragsstoornis met gedragsproblemen. Hierbij kun je denken aan add/adhd het syndroom van Asperger en PDD-nos.

 

Er bestaan ook pubers die alleen een gedragsprobleem hebben. Maar dit keer was het complexer.

Gedragsproblemen komen vaak uit het verleden. Zo kan het zijn dat de ouders zijn gescheiden, één van de ouders is overleden, een andere ingrijpende gebeurtenis of invloeden van buitenaf.
 

Ouders sturen mij per mail de hulpvraag. Meestal gaat het om het feit dat ouders niet meer weten hoe zij met hun puber om moeten gaan. De hele thuis situatie en op school escaleert. Vaak hebben deze pubers allerlei trajecten doorlopen en zijn er heel wat gebeurtenissen vooraf gegaan.
 

Met deze pubers is goed te werken. Als een pubers een stoornis heeft, is dat heel vervelend maar je kunt als ouder en puber er wel mee leren omgaan. Zo hebben deze pubers meer duidelijkheid en structuur nodig dan andere pubers en is begeleiding én medicatie vaak een goede oplossing.
 

We kunnen heel veel artikelen lezen over gedragsproblemen, gedragsstoornissen, pubers en daarbij horende adviezen en tips. Voor de pubers zijn er allerlei vormen van hulp maar hoe zit het met de ouders? Nadat een puber klaar is bij een consultatie bureau met alle controles en prikken, worden ouders vaak aan hun lot overgelaten. Zij komen wel bij de controles van schoolartsen, worden overladen met folders van scholen en op veel locaties vinden wij folders.

 

Echter hoe je kunt opvoeden staat nergens omschreven.

In de opvoeding zie je de ervaring van ouders en hun eigen opvoeding terugkomen. Dit gaat allemaal goed totdat een puber anders functioneert dan verwacht. Op het moment dat er sprake is van een gedragsprobleem wordt het moeilijker. Gezien de negatieve berichten van een aantal instellingen, durven ouders vaak geen hulp in te schakelen. In veel gevallen gaat het allemaal goed. Ouders en pubers de hulp die ze nodig hebben. Hierbij ben ik op een punt gekomen dat ik denk: Help, die pubers hebben ook ouders.

 

De afgelopen maanden heb ik diverse ouders meegemaakt die niet willen en of kunnen accepteren dat hun pubers een stoornis heeft.

Hierdoor verwachten zij dingen van hun puber die zij niet kunnen verwachten omdat een puber nu eenmaal anders reageert dan een kind zonder stoornis. Zo kunnen pubers hun veiligheid verliezen. Ik ga er van uit dat ouders hun pubers veiligheid en vertrouwen moeten bieden. Een puber met een stoornis kan zich bijvoorbeeld ziek voelen.
 

Ouders roepen dan: “Je wilt zeker niet naar school, je wilt gewoon lekker thuis zijn ” Deze pubershebben al een slecht gevoel van eigenwaarde. Op het moment dat ouders deze uitspraken doen, waar ze soms gelijk in hebben, gaat er bij deze pubers een alarmbel af.
 

Zie je wel, jullie vertrouwen mij niet, enz. enz. Hierdoor zakt nog meer het gevoel van eigenwaarde van het kind en wordt het vertrouwen door de ouder onbewust aangetast. Als je ouders geen vertrouwen in je hebben, waar kun je dan als puber nog heen?

 

Zo maakte ik een jongen mee met add en drugsproblematiek

Ouders kwamen steeds meer achter gebeurtenissen en leugens van hun zoon. Ze waren druk bezig om alles onder controle te krijgen en officiële instanties werden ingeschakeld. Het probleem lag in de buitenwereld en bij iedereen.
 

Echter wat was de rol van de ouders? Wat hebben zij in het verleden toegestaan? Zij wisten van de add maar wat is er aan hulp gezocht. Totaal niets. Diep in de ellende is hun zoon na tijdelijke uit huis plaatsing weer thuis. Buitenshuis was in een verantwoorde, structurele omgeving alles goed met deze jongen. Nu weer thuis, gaat alles weer verder. Heeft hun zoon voorheen allemaal strafbare feiten gepleegd, een leven vol drugs en leugens gehad, wordt hij nu wederom geloofd in zijn leugens.

 

Daarnaast was er een meisje met een autistische stoornis

Deze pubers kunnen buitenshuis vaak goed functioneren maar zodra ze thuis komen is alles weer als vanouds en kunnen ze vaak depressief hun bed induiken en hun veilige wereldje weer oppakken. Deze pubers hebben vaak de macht over hun ouders. www.mijnpuber.nl/artikel/151/Autisme_bij_kinderen_in_het_onderwijs

 

Voor je puber doe je alles en zeker pubers met een stoornis wordt vaker hun zin gegeven dan andere pubers. Hier loop ik dan ook de laatste maanden tegenaan. Pubers zijn leuk, flexibel en enthousiast maar wanneer durven ouders zich nu eens te verdiepen in het kind en hulp te vragen en aanvaarden zodat veel kpubers lekkerder in hun vel komen te zitten en geen machtpositie meer in huis hebben waardoor de thuissituatie keer op keer escaleert.

 

Wat ik nu wil meegeven is dat de problematiek van een puber niet alleen op zichzelf staat maar dat het hele gezin erbij betrokken is. Geef hier aan toe, accepteer hulp en durf naar je zelf te kijken als ouder, hoe goed je het ook bedoelt.
 

Voor meer informatie over Nicolette Eggen: www.lekkerinjeveldankomjeerwel.nl