Nu ben ik erachter gekomen dat hij helemaal niet doet wat hij gaat, maar ik kom er niet achter wat mijn puber dan wel “uitvreet”.

Hoe kom ik "in communicatie" met mijn puber?

Ik kan me voorstellen dat u zich zorgen maakt over uw puber en dat u graag “toegang” wilt tot zijn wereld.

Communicatie met je puber

De puberteit is de tijd waarin je puber zich van je losmaakt. Voor veel ouders is de fase waarin pubers ook daadwerkelijk hun eigen ideeën tot uitvoer brengen (14-16 jaar), de meest moeilijke.

www.mijnpuber.nl/artikel/216/En_opeens_zijn_ze_puber_

Als ouder zie je het soms gebeuren dat je puber op het punt staat een foute keuze te maken. De eerste reactie van veel ouders is, je puber hiervoor te behoeden en hem/haar te waarschuwen of op je puber in te praten om de keuze te heroverwegen.

Het effect hiervan is vaak juist omgekeerd. Je puber voelt zich niet gehoord en gesteund in zijn/haar idee en keert zich van je af. Je puber voelt zich gecontroleerd en zit op die controle juist niet te wachten. Vage antwoorden op je vragen kunnen het gevolg zijn. Je puber bespreekt zaken in deze fase liever met leeftijdsgenoten. Die zijn op dit moment belangrijker om dingen mee te delen en te bespreken.

Voor ouders kan dit lastig te accepteren zijn, maar het is belangrijk begrip te tonen voor deze voorkeur. Denk ook eens terug aan je eigen puberteit, je wilde toen ook vast niet alles delen met je ouders. De moeilijkste opgave voor veel ouders is, dat pubers hun eigen fouten mogen maken.

Op dat moment is het moeilijk, maar bedenk dan dat je puber mede hierdoor zichzelf leert kennen: Wie ben ik? Wat zijn mijn kwaliteiten en waar liggen mijn grenzen? Wat wil ik doen? Met wie wil ik omgaan?

Communiceren met je puber geeft wederzijds vertrouwen 

Heb vertrouwen in je puber en de keuzes die het maakt. Als je dit duidelijk kunt maken aan je puber, geef je aan, dat ze altijd weer bij je terug kan komen. Dit is een belangrijke voorwaarde voor pubers. Pubers denken immers dat de wereld van hen is en dat ze alles (aan)kunnen.

Vroeg of laat komen zij erachter dat dit toch niet altijd het geval is. De meeste pubers zullen zich dan toch vaak tot hun ouders wenden, zeker als zij deze boodschap altijd (non-verbaal) hebben gegeven. Houd opmerkingen als ‘ik heb het je nog zo gezegd!’ voor jezelf. Je puber voelt de mislukking op dat moment ook wel zonder je opmerking.

Grenzen stellen aan puber gedrag

Hoewel pubers graag hun eigen gang gaan en hiermee hun eigen identiteit vormgeven, wil dat niet zeggen dat alle gedrag acceptabel is en getolereerd moet worden. Het is de kunst voor ouders om niet ieder idee van negatief commentaar te voorzien.

www.mijnpuber.nl/artikel/148/Onderzoek_Grenzen_stellen_pubers_tussen_de_12_en_20_jaar

Geef juist ook aan wat je waardeert en positief vindt aan je puber en de keuzes die gemaakt zijn. Als je puber met een idee komt, vraag dan door op het idee zonder te oordelen.
Probeer informatie te krijgen over de beweegredenen achter het idee en hoe je kind het idee in de praktijk voor zich ziet. Stel hierbij vooral open vragen. Hierdoor krijgt je kind vanzelf meer overzicht op het idee, waardoor je kind in een aantal gevallen zijn plannen bijstelt of laat vervallen.

Soms hebben pubers begrijpelijke redenen om iets te verzwijgen of stiekem te doen, zoals bijvoorbeeld een verliefdheid.

 www.mijnpuber.nl/artikel/201/Mam_ik_ben_verliefd_

Het is dan belangrijk om niet te gaan vissen naar de reden van de leugen, want dat voelt de puber als controle. Een vraag die van meer tactiek en respect getuigt, is gericht op de reden waarom je dochter voor het stiekeme heeft gekozen. Je stelt je dochter verantwoordelijk voor zijn/haar manier van handelen.

De kans op een gesprek is met deze insteek vele malen groter!

Succes!

Annet Elshof-Harkink Pedagogisch Adviesbureau De Opstap Eibergen 06-36124799

www.deopstap.com