Misschien hebben alle pubers wel strijd met hun ouders, broertjes en zusjes.

Maar het ruzie zoeken is een vorm van de strijd aangaan. Het is een irritante manier van pubers om hun zin te krijgen, zonder rekening te houden met de mening van ouders. Als pubers op deze manier “discussiëren” dan heeft het niets meer te maken met een discussie, het voelt eerder als een aanval. Dat is vervelend en frustrerend, het is in feite pure emotionele intimidatie.

De dagelijkse gang van zaken lijkt af en toe een slagveld. Het lijkt soms alsof pubers alleen tevreden zijn als ze hun zin krijgen. Als ze niet hun zin krijgen maken ze ruzie en stampij! Er ontstaat een strijd die op de een of andere manier nooit helemaal opgelost lijkt te worden: ruzies worden tijdelijk onderbroken om er later weer over door te kunnen gaan.

Als pubers hun ouders continue uitdagen, veroorzaakt dat spanning in gezinnen. Als pubers hun ouders mee slepen in hun ruzie dan komen ouders terecht op het niveau van de puber. Ouders die leiding hebben, hebben het niet nodig ruzie te maken.

www.mijnpuber.nl/artikel/94/opvoeden%20kinderen%20puberteit%20loslaten

 

Als het geruzie en gekibbel vaak voorkomt, dan is er geen ouderlijk gezag meer. Uit meerdere onderzoeken blijkt iedere keer dat ouders te weinig grenzen stellen en daardoor het ouderlijk gezag verliezen.

www.mijnpuber.nl/artikel/109/tips%20opvoeden%20puber%20kinderen

 

Als een puber de discussie/conflict aangaat met zijn ouders, dan drukt het niet alleen zijn wens uit, ze vragen bovendien of deze wens in vervulling kan gaan. Een puber die de strijd aangaat met zijn ouder worstelt met belangrijke onderwerpen die de puberteit zo kenmerkt: vrijheid om te doen wat je wilt, de hypocrisie van ouderlijk gezag en het recht hebben op eigen ideeën.

Probeer in zo’n situatie te achterhalen waar de werkelijke behoefte ligt bij je puber d.m.v. actief luisteren.

Actief luisteren

Actief luisteren is een vaardigheid die ouders kunnen gebruiken om de leiding te nemen en te houden over de gesprekken en discussies met hun pubers. Niet door hen de wet voor te schrijven, maar door zich op te stellen als een “bondgenoot” die geïnteresseerd is in de mening en de wensen van de puber. Actief luisteren, zorgt ervoor dat je leiding krijgt in het gesprek.

Hoe pak je actief luisteren aan:

Zodra het erop gaat lijken dat er weer ruzie komt, onderdruk de impuls hierin mee te gaan. Concentreer je op het luisteren naar de gevoelens van je puber.

Vraag naar zijn gedachten, gevoelens en verlangens van je puber, zonder in de verdediging te gaan of het gelijk oneens te zijn. Laat je puber merken dat je geïnteresseerd bent in wat het te zeggen heeft door hem aan te moedigen te vertellen wat zijn gedachten zijn, wat zijn mening erover is.

Geef hem aandacht en probeer te begrijpen wat hem dwars zit. Als we merken dat we ongeduldig worden of in de verdediging schieten, als onze puber praat, is het essentieel dat we de neiging onderdrukken om te reageren totdat hij uitgepraat is. Om echt te kunnen luistern, proberen we te waarderend wat onze puber echt beweegt.

Herhaal de mening van je puber in je eigen woorden om te laten zien, wat je denkt wat je puber bedoelt.

Bij actief luisteren, gaat het niet om dat er naar een conclusie wordt toegewerkt, of om een discussie af te kappen, maar dat je puber de ruimte krijgt om aan te geven waar zijn verlangens liggen. Hoe langer je puber praat, hoe meer de negatieve spiraal van ruzie en strijd vermeden wordt. Het doel is communicatie.

Neem een pauze in het nemen van een beslissing of oplossing. Soms gebeurt het natuurlijk dat je simpelweg bij je beslissing blijft, nadat we als ouders hebben laten merken dat we begrijpen waarom je puber niet wil doen wat we hem gevraagd hebben. Het gesprek verandert nu van begripvol luisteren naar het nemen van een beslissing.


Op dit moment zal iedere poging van de kant van de ouder om je standpunt uit te leggen alleen mar tot discussie leiden.


Vertel je puber wat u wilt dat hij doet en blijf op je weloverwogen standpunt staan. Als het kan maak dan ook gebruik van non-verbale communicatie om het besluit kracht bij te zetten. Houding en oogcontact zijn belangrijke aanwijzingen voor jezelf of je wel of niet openstaat voor discussie.

Let erop dat je echt hoort wat je puber zegt, niet wat je verwacht dat je puber zal zeggen en evenmin wat je wilt dat hij gaat zeggen!

Voor meer informatie: lees het boek van Thomas Gordon “Effectief omgaan met kinderen”.