In elke schoolvakantie gaat Nicolette met een groep pubers tussen de 12 en 16 jaar op kamp. Een groep kwetsbare pubers, die niet weerbaar zijn vanwege een slecht gevoel van eigenwaarde, groepsgevoelig zijn, niet voor zichzelf durven opkomen maar stuk voor stuk kanjers zijn.

 

Een week waarin de pubers hun verhaal kwijt kunnen, wij als leiding hun de tips en handvatten geven om een leukere jeugd te hebben tussen een grote groep pubers, die totaal de weg kwijt zijn door blowen, alcohol, liegen en zinloos geweld.

 

Op een avond vroeg een jongen huilend aan mij wat er mis is met de wereld. Hij gaf aan dat de drank en het gedoog beleid van de wiet hen in Nederland allemaal van binnen kapot maakt.

 

 

Echte hulp is haast niet te krijgen

Allemaal protocollen en alles draait om geld. Wie luistert echt en wie doet daadwerkelijk iets?

Mijn hart schrijnde. Het is toch niet normaal dat pubers op deze leeftijd zich bezig moeten houden met dit soort  vraagstukken.

 

Op de laatste dag gaan wij altijd naar het centrum om een souvenir te kopen. Pubers lopen met of zonder begeleiding afhankelijk van de leeftijd en verzamelen op een vast punt.

Daar het regende waren wij voor het eerst sinds jaren met de auto naar het centrum. De auto’s moesten gehaald worden.

 

De ene puber had een zakje chips, de ander een milkshake en gezamenlijk zouden ze wachten op de auto’s. De sfeer was meer dan goed te noemen.

 

Verderop zat een groepje van 6 pubers op een bankje.

Zij begonnen van alles naar ons te roepen en te schreeuwen. De kleinere kinderen werden bang. Deze groep reageerde heel agressief.

 

Eén van de oudere pubers van onze groep zei:  Doe normaal, hier zijn meisjes en kinderen van 12 jaar bij.

www.mijnpuber.nl/artikel/299/Afwijkend_gedrag_bij_pubers_is_niet_meer_dan_normaal_

 

 

Op dat moment ging alles heel snel. De jongen die zei dat wij met jonge kinderen waren kreeg een klap. De ander een kopstoot en ineens werden wij om de oren geslagen met kettingsloten van scooters.

 

Paniek

De pubers verspreidde zich door het winkelcentrum. Lege flessen van drank vlogen ons om de oren.

Mijn telefoon stond rood gloeiend. Ik adviseerde iedereen naar de uitgang bij de HEMA te gaan want daar stonden de auto’s maar niemand durfde want ook daar kwamen die jongeren schreeuwend en agressief het winkelcentrum binnen.

 

Mijn pubers verstopten zich, beveiliging werd ingeschakeld maar zelfs voor de beveiliging waren deze jongeren niet te kalmeren. De politie werd niet gebeld want eerst moest iedereen veilig zijn.

 

Daar zat ik dan, 4 pubers slachtoffer van openbaar en zinloos geweld

Pubers die gillen, hyperventileren, hersenschudding, beurse plekken hebben enz.

Ronduit een nachtmerrie.

Nadat alle kinderen in veiligheid en gekalmeerd waren hebben wij de politie gebeld.

 

De politie vroeg waarom wij niet gelijk hadden gebeld. Tja, is de veiligheid en de zorg voor de kinderen op dat moment niet belangrijker?

 

Nu blijkt dat de groep zowel bij het personeel van het winkelcentrum, de managers van het winkelcentrum en de politie bekend zijn.

Volgens de politie hadden wij dit niet kunnen voorkomen. Deze groep laat zich niet weerhouden door volwassenen.

 

Het ergste vind ik nog dat deze pubers de volgende middag weer op dezelfde locatie zaten.

Wij hebben het in Nederland over waarde, normen, respect, zinloos geweld, veiligheid, gedoogd drugsbeleid en de alcoholwet voor jongeren.

 

 

Wie gaat nu inslaan op een stel jonge pubers?

Dan ook nog zonder enige aanleiding of reden.
Niemand die helpt, niemand die 112 belt, iedereen loopt door en denkt alleen aan zichzelf. De jongens zijn bekend maar zitten nog steeds op hetzelfde bankje.

Met 16 personen moeten we door het land aangifte doen in de eigen gemeente. Je moet een afspraak maken om aangifte te mogen doen.

 

Inmiddels zijn wij een tijdje verder en nog iedereen heeft aangifte kunnen doen vanwege de drukte. Wonden genezen en details vervagen.

 

Voor alle ouders die dit lezen

Sta open in alles wat je kind doet, geef grenzen aan en laat het zich aan de regels van het huis houden.

Accepteer niet dat je puber doelloos gaat rondhangen en zelf bepaalt wanneer het thuis komt. Zeg nooit ……….mijn puber doet dat niet en blowt niet.

Schakel op tijd hulp in zodra je het gevoel hebt dat het uit de hand loopt en je als ouder de controle verliest. Wacht niet te lang! Je beschermt niet alleen je eigen puber maar ook anderen pubers breng je hiermee in veiligheid.

 

Ik kan de wereld niet veranderen, wel mijn steentje bijdragen en hoop met heel mijn hart dat het werk wat wij verzetten zich zal uitbreiden als een virus zodat het goede het wint van het kwade en niet het straffen van deze jongeren een oplossing is maar het begeleiden van deze jongeren zodat ook zij weer weten wat waarden, normen, respect en veiligheid betekent.

 

Nicolette Eggen heeft naast haar managementfuncties, 22 jaar lesgegeven aan jeugd in verenigingen. Mede door de praktijkervaring is zij zeer bekend met de huidige problematiek van de jeugd maar zeker ook de ouders. 

Gezien de hulpverlenende instelling als het sociaal maatschappelijk gericht denken en handelen van zowel Nicolette als de professionele medewerkers van trainingsinstituut WeerKracht met de daarbij binnenkomende hulpvragen is het project: ” Lekker in je vel dan kom je er wel” ontstaan.

Door de ervaringen van de afgelopen jaren en de hulpvragen van ouders, is het project uitgebreid met crisisopvang, add ( www.mijnpuber.nl/Pubers_en_ADD) en adhd begeleiding, logeeropvang en tijdelijke verblijven voor pubers met allerhande problematiek.

 

 

Met heel veel dank aan Nicolette Eggen voor deze column

www.lekkerinjeveldankomjeerwel.nl