Ik heb een puber van 16 waar ik zo mee in de knoop lig, dat ik niets meer zeg.

We hebben iedere keer weer gepraat, en geprobeerd eruit te komen.

Ik weet dat ze in een identiteitscrisis zit, maar dat wil nog niet zeggen dat ze iedere keer weer ruzie maakt om haar vrijheid.

Ik heb haar vrijheid gegeven. Toch overschrijd ze haar eigen regels.

Door de week moet ze om 22 uur thuis zijn en in het weekend om 1 uur.

Haar vrienden (van 20 jaar en ouder) komen hier nooit, we zeggen het iedere keer weer maar het is hier niet leuk, zegt ze, want jullie zijn erbij.

Ze is een keer niet thuis gekomen en hebben haar toen een straf, van 5 dagen niet weg, gegeven. 4 dagen heeft ze het vol gehouden en nu houdt ze zich helemaal niet aan de regels.

Ik kan zeggen wat ik wil, we ruziën  dan de hele tijd en zij doet toch wat ze wil. Ik zeg nu maar niets meer want mijn andere kinderen van 13 en 4 lijden er ook onder.

Mijn vraag was nu: Wat kan ik er nog aan doen dat ze zich aan de regels houdt? En meer rekening houdt met ons?

 Zoeken naar evenwicht in de opvoeding

Eenmaal op de middelbare school wordt opvoeden van pubers meer en meer balanceren. Je probeert steeds opnieuw een goed evenwicht te bereiken tussen aan de ene kant je kind wat meer los te laten en aan de andere kant toch ook grenzen te stellen. Je wikt en weegt, waar maak je een punt van en wat zie je door de vingers.

In deze fase van puberteit, is het verstandig om jezelf geregeld de vraag te stellen of het moment waarop we met onze puber de discussie aangaan, wordt ervaren als kritiek of als een aanval op wie ze is.

Hierover praten met je puber heeft op deze leeftijd vaak een meer dan normale emotionele lading. Niet zozeer het onderwerp als wel de identiteit van je puber staat centraal. Dat moeten we ons wel realiseren wanneer je met haar praat over dit toch “pijnlijke” onderwerp voor haar.

Een puber heeft ook enorme behoefte aan waardering en groeit hier van. Het is dan ook goed om regelmatig, ook voor de gewone dagelijkse taken en afspraken de waardering uit te spreken wanneer deze gedaan worden.

Ook een puber krijgt nog graag complimenten.
 

Afspraken maken met je puber

Soms kan ook een beloningssysteem helpen om de puber te motiveren mee te werken aan de afspraken die gemaakt zijn.

Wel belangrijk daarbij is dat van af het begin het duidelijk is dat dit een tijdelijk iets is, aangezien het houden aan de afspraken natuurlijk iets is wat je doet omdat je samen de verantwoordelijkheid draagt en om elkaar te helpen en niet enkel om een beloning.

Het beloningssysteem wordt toegepast om de puber te motiveren en wordt daarna afgebouwd zodat het iets vanzelfsprekends wordt.

www.mijnpuber.nl/artikel/331/Vraag_van_een_moeder_over_de_problemen_met
_haar_13_jarige_puber_dochter

Grenzen stellen bij pubers

Ben je namelijk onvermurwbaar en houd je je strikt aan de regels, dan broeit het ondergronds verzet, totdat het explodeert. Laat je echter pubers te vrij, dan zijn ze niet meer te stoppen!

Voordat je het weet bepalen zij de regels in huis.

Ga rond de tafel zitten en zet de belangrijkste regels samen met je puberdochter op een rij. Doe dit op een rustig moment zonder spanningen of stress.

www.mijnpuber.nl/artikel/148/Onderzoek_Grenzen_stellen_pubers_tussen_de_12_en_20_jaar

Kijk hoe deze regels ook echt voor een ieder haalbaar zijn en maak daarbij duidelijke afspraken en stel grenzen, waarbij een ieder zich begrepen voelt.
 

Kies die oplossing die voor allen het beste uitvoerbaar is

Probeer die oplossing uit en kijk of het haar lukt om er zelf verantwoording voor te dragen. Op deze manier motiveer je haar om anders om te gaan met haar vrijheid en dwing je niet zomaar gehoorzaamheid af.
 

Jullie hebben nu een aantal afspraken, waar jullie samen achterstaan en waarbij je je allebei begrepen voelt.

Verplaats je als ouder in het gevoel van je puber

Verplaats je in dat gevoel en bespreek met haar wat zij nodig heeft van jou. Wat zou ze graag veranderd zien? Ook zou je aan haar kunnen vragen wat ze mist.
 

1. Denk niet dat je de regie verliest, als zij mag zeggen wat haar dwars zit
    
2. Trap vervolgens niet in de valkuil om direct daarna jouw versie van het verhaal of je mening te ventileren.
    
3. Houd de deur liever open en zoek naar de beste weg om het conflict op te lossen.
    
4. Geef zelf ook aan wat je verbeterd wilt zien.
    
5. Brainstorm samen over mogelijke oplossingen en kies die oplossing uit, waarvan jullie denken dat die het beste gaat werken.
    
6. Check na een week samen of die oplossing in de praktijk ook werkt. Het wordt een stuk gezelliger in huis, als je elkaar met respect benaderd.

Onderzoek daarnaast de volgende punten:

Hoe begeeft zij zich binnen haar vriendinnen groep?

Vecht ze zichzelf naar voren door dit gedrag te vertonen?

Gaat ze zich juist zo gedragen omdat ze zich onzeker voelt?

Blijft ze op de achtergrond en kijkt ze naar anderen op i.p.v. zelf mee te doen?

Heeft ze door wat het effect is van haar gedrag?

Stel vooral open vragen(hoe, wie, wat, waarom, welke etc), want als ouders vervullen we een belangrijke rol in het begeleiden en helpen van dit negatieve gedrag. Soms is dit gedrag een gevolg van problemen op school en deze aanvaringen wordt dan thuis nog eens fijntjes herhaald.

Open vragen

Waarom kom je te laat, Wat is de reden dat je ruzie maakt, Waarom wil je je niet aan de regels houden)

En luister!

Wat zegt ze werkelijk, geef haar de rust om haar verhaal te laten vertellen, sta niet te snel klaar met je verbale en non-verbale communicatie.

Wanneer we thuis dit soort confrontaties hebben, helpt te onthouden dat je puber op zoek is naar haar eigen identiteit binnen de groep en daardoor ook haar rol binnen het gezin bevestigd wil zien.

Een puber is erbij gebaat als zij haar gevoelens kan uiten en dat ze ook gehoord wordt. Bij een puber waar dit gedrag getolereerd wordt, zal zich onveilig en in feite afgewezen voelen. Want een puber voelt zich diep in haar hart schuldig over haar gedrag en tegelijk bang dat niemand haar zak beschermen.

Een andere reden kan zijn, dat ze afscheid aan het nemen is van haar “kinderlijke” gevoelens door haar rol als grote zuster te overdrijven.

Daarnaast is het ook belangrijk dat we kritisch naar onszelf kijken.

Ga eens alleen met je puber alleen op stap, dan krijg je heel andere gesprekken. Het hoeft niet altijd winkelen te zijn. Je kunt ook samen haar kamer veranderen of haar kamer schilderen.