Nu heeft mijn vrouw op dit moment een burn out en het lijkt alsof er bij mijn dochter totaal geen empatisch vermogen is.

 

Daarnaast is er met haar geen afspraak te maken ze gaat gewoon haar eigen gang en als het haar uitkomt, doet ze het. Ik probeer haar wel uit te leggen dat als ze zich aan de regels houd haar leven ook een stuk leuker is en ze dan niet van die ouders heeft die haar constant achter na zitten omdat ze niet doet wat er van haar gevraagd wordt.

 

Hoe krijg ik haar nu aan het verstand dat als ze zich aan afspraken/regels houdt, we weer een betere sfeer in huis krijgen.

 

Want als het niet snel veranderd dan gaat het niet goed hier in huis.

 

Een bezorgde vader

 

 

Iedere keer wanneer je jouw puber laat kiezen dan wil een puber steeds iets anders. Ze draaien rond in cirkels omdat ze geen zin hebben om een klus in huis te doen. Er zijn afspraken gemaakt en beide partijen verbreken deze afspraak niet alleen je puber maar ook jij als vader, omdat je (dan wel onder protest) uiteindelijk het werk doet van je puber.

Het is jammer dat dit zoveel weerstand en strijd oproept in huis. Maar dit is nu precies de weerstand waardoor ouders en pubers tegen over elkaar komen te staan.

De volharding van je puber in z’n “nee” roept of dezelfde volharding van de ouder op of de ouder is de “verliezer” en geeft toe.

 

Puber in de “nee”fase

Een puber zegt “nee”, maar accepteer geen “nee”. Zowel in een relatie als op ons werk kunnen we ons ook niet permitteren om op een opdracht of vraag alleen maar “nee” te zeggen. We zullen moeten aangeven waarom we iets niet doen en dan kunnen we ook geen oneigenlijke redenen gebruiken als “omdat ik geen zin heb!”
 

www.mijnpuber.nl/artikel/366/Ik_heb_een_puber_van_16_waar_ik_zo_mee_in_de_knoop_lig

 

Je ziet het je al doen bij een collega of je manager! Dit geldt dus ook voor je puber thuis, vraag waarom hij of zij “nee” zegt en accepteer geen oneigenlijke argumenten.

Maar er mogen geen winnaars of verliezers zijn in een relatie. Als pubers ingaan tegen de regels die zijn afgesproken met elkaar, dan zijn over het algemeen hun redenen niet relevant.

Ouders die aan hun puber moeten uitleggen waarom er klussen in huis gedaan moeten worden, wekken de indruk dat ze hun keuzes moeten rechtvaardigen en dat de afspraken ter discussie staan. Hoe minder je als ouder de protesten van je puber accepteert, hoe minder uiteindelijk een puber de afspraken die er zijn gemaakt in twijfel trekt.
 

Ga vooral niet de discussie aan want uiteindelijk verlies je het als ouder omdat je helemaal geen zin hebt in een strijd met je puber.

Het beste advies is, hoe moeilijk dat ook soms is: Ga niet in op de protesten, blijf bij je standpunt en herhaal de afspraken die er met elkaar gemaakt zijn.

Wat je wel kunt doen is om de afspraken die er zijn gemaakt, flexibeler te maken in tijd. Laat je puber zelf beslissen wanneer hij de klus doet als het maar wel binnen een bepaalde tijdslimiet is die je van te voren, als de sfeer wel goed is, met elkaar afspreekt.

 

Regels stellen naar je puber

Pubers experimenteren met regels. Daardoor lijkt iedere puber een probleemgeval. Wat je kunt doen en vooral laten om jezelf (en je puber) deze periode zonder kleerscheuren door te laten komen.

In het lichaam van een puber verandert er vanaf een jaar of twaalf van alles. Dat is vervelend en verwarrend: groeistuipen, haar waar het (nog) niet hoort en voor meisjes borsten en de eerste menstruatie.

Door de hormonen hebben pubers ook nogal eens de neiging boos, chagrijnig of depressief te zijn. En daardoor zetten ze zich vaak af tegen hun ouders en de wereld.

www.mijnpuber.nl/artikel/152/Het_opvoeden_van_pubers_is_een_hele_klus

 

Experimenteren

Het leven van een puber is vaak één groot experiment. Pubers proberen hun ouders uit door laat thuis te komen, te roken of te drinken en roekeloos gedrag. En ze proberen de wereld om zich heen uit, door bijvoorbeeld extreme denkbeelden te hebben over hoe de wereld in elkaar zit.

Pubers kunnen aan de andere kant extreem met zichzelf zijn begaan en bijvoorbeeld al hun geld uitgeven aan merkkleding, muziek en uitgaan.

Dit gedrag hebben pubers nodig om onafhankelijk te kunnen worden van hun ouders. Je kind wil zelf zijn kleren kunnen kopen, zijn vrienden kunnen kiezen en zijn eigen hobby's bepalen.

Maar al lijkt hij soms zo volwassen, een puber is het nog niet. Daarom moet je als ouder af en toe de touwtjes in handen nemen, maar soms ook loslaten.

De vraag is natuurlijk wanneer je wat doet.

 

Niet preken

Sta niet meteen klaar met je eigen mening. Dring je normen en waarden niet op. Hoe meer je dat doet, hoe harder je puber daar tegenaan gaat schoppen.

 

Niet verbieden

Een verbod kan voor een puber vaak een uitnodiging zijn om juist wél te drinken, roken of met de verkeerde mensen om te gaan. Laat wel duidelijk blijken dat je dit gedrag afkeurt.

 

Zelfstandigheid stimuleren

Zelf kleding kopen, eigen geld hebben en voor jezelf koken. Pubers moeten zelfstandig leren worden. Stimuleer het door bijvoorbeeld kleedgeld te geven of je kind te helpen zoeken naar een baantje.

Discussiëren met een puber over hoe de wereld in elkaar zit, kan ook heel erg leuk zijn. Laat je puber in zijn waarde.

 Zo leert hij onafhankelijk denken en is de kans kleiner dat hij gaat 'meelopen'.

 

Onderhandel!

Over regels en grenzen kun je met je puber in onderhandeling. Zo vermijd je ruzies of los je ze op. Je puber heeft zo ook het idee dat zij haar eigen inbreng heeft.

En je puber leert zo ook geven en nemen. Ga bijvoorbeeld in onderhandeling over de tijd van thuiskomen, kamer opruimen en zakgeld

 

Zo onderhandel je:

 •Maak beider standpunten duidelijk
 

 •Bedenk samen oplossingen, zonder af te keuren
 

 •Zet de oplossingen op een rijtje en bedenk of ze haalbaar zijn
 

 •Kies een oplossing en maak afspraken en houd je eraan
 

 •Kijk na een tijdje of het werkt en maak zo nodig nieuwe afspraken

 

Neem soms afstand

Als je het echt niet meer weet, bekijk je puber als een toeschouwer. Zie hoe je puber zich ontwikkelt tot volwassene en niet alleen als iemand die jouw leven lastig maakt.

Zo kun je ook trots zijn op je puber in plaats van alleen maar boos.