Wanneer we onze pubers opvoeden zijn er vele manieren om dit te doen. Normaal gesproken luisteren we naar opvoedadviezen van opvoedcoaches, jeugdtherapeuten en ga zo maar door.

Maar er is ook een andere manier om naar de opvoeding van je pubers te kijken. Ook op het spirituele vlak zijn er veel ontwikkelingen die we ook kunnen gebruiken als we in de knoop zitten of het even niet meer weten wat we moeten doen met onze pubers.

Het thema wat nu veel aan de orde komt is “leren luisteren naar je puber”. Hieronder vind je tips om op een spirituele manier te luisteren naar je zoon of dochter. Luisteren naar je kind is ook een moment waarop je op een positieve manier contact weer kan hebben met je puber.

Luisteroefening/luisterervaring: ·

Luister naar je puber in een houding van mildheid en mededogen, zonder reacties te geven, ook geen non-verbale reacties!

Dit om te ervaren, stel jezelf dan de volgende vragen:

Kunnen wij als ouder echt open en vrij luisteren en ons betrokken blijven voelen bij onze pubers, zónder ons met zijn/haar verhaal te identificeren? (Kunnen wij het verhaal als het ware als neutraal blijven zien?)

Kunnen wij de verteller, ongeacht wat het verhaal is, in zijn/haar heelheid blijven zien?

Hoe is het om te ervaren om “innerlijk in te stemmen met dat het is zoals het is”?

Hoe is het voor je als er op deze manier naar jou geluisterd zou worden?
 

En wij blijven kijken – a.h.w. door het verhaal heen – naar wie je puber wèrkelijk is: heelheid (liefde).

Luisteren is liefde

 - Van hart tot hart 2008 /2 –   door Annemarie van Unnik en Anne Joke Vellinga

Luisteren naar een ander met totale aandacht en geduld, luisteren zonder pogingen tot onderbreken, luisteren zonder een enkele veroordeling, dat is wat onvoorwaardelijke liefde is.

Geef je pubers de ruimte hun verhaal helemaal te vertellen, zonder onderbreking. Ga niet naar aanleiding van beelden, die verhaal oproepen aan de haal.

Wanneer je denkt een mooie aanvulling op een verhaal te hebben, weet dan dat het jouw eigen verhaal is. Zeg dus niet: “Dat heb ik ook”. We vertellen slechts een eigen verhaal. Het verhaal van je puber staat op dat moment áltijd los van jouw verhaal.

Zorg dat je puber het verhaal in de ik-vorm vertelt, het is hun verhaal en laat ze alleen persoonlijke ervaringen vertellen. 

Stel open vragen.

Laat er even een stilte zijn na afloop van een verhaal. Vaak haalt een spreker een paar keer diep adem voordat hij of zij datgene vertelt wat echt diep zit. Wanneer er geen ruimte is voor stilte, ontneem je de ander de kans aan het licht te brengen wat er echt toe doet.

Laat in ieder geval een kleine stilte vallen, voordat een volgend verhaal begint. Soms is het gewenst de gelegenheid te krijgen even te doorvoelen, verwerken, wat het vertelde je doet.

Weet dat er niet altijd vragen gesteld hoeven worden naar aanleiding van iemands verhaal. Als je al iets wilt vragen, bedenk dan eerst van waaruit je die vraag wilt stellen (motief).

Weet dat wanneer je advies geeft of sturende vragen stelt, je eigenlijk zegt: jij doet het niet goed, luister naar mij – ik zie het beter. Je ontneemt de ander daarmee de kans erop te leren vertrouwen dat hij of zij diep in zichzelf het beste antwoord weet.

Hóór de ander. Geef geen advies. Laat de ander zijn of haar eigen antwoorden vinden. Vertrouw op het innerlijke proces dat de ander doormaakt.

Identificeer je niet met de ellende van de ander. Kijk daarachter: zie iemands heelheid, zijn ware intentie

Ga ervan uit dat je niet weet wat goed is voor een ander. Breng het geduld op om de ander in eigen tempo en tijd, het eigen antwoord te laten vinden.

Als we onze oordelen over de spreker los kunnen laten, steunen we deze erin om ook zijn of haar oordelen los te laten – en kunnen we werkelijk contact maken met de ander. Accepteer de spreker onvoorwaardelijk. Luister met je hart.

Iedereen in het gezin heeft evenveel recht op aandacht. Onverschillig of iemands leven een misère is, of over rozen gaat.

Liefde is luisteren en luisteren is liefde.