Ik, zijn moeder, word afgesnauwd als ik hem wat vraag en hij wordt om het kleinste of geringste boos en gaat weg en komt vervolgens laat weer in huis, als ik inmiddels op bed lig.

Kunnen jullie hier iets mee?

Kinderen kunnen zelfs tot hun 23^ste puberaal gedrag vertonen. Ja, misschien is hij wat aan de late kant, maar een zoon van 19 jaar is eigenlijk al, volgens de wet, een volwassene. En zij willen ook zo behandeld worden.

De pubers willen meer verantwoordelijkheid nemen en zullen hun eigen beslissingen willen nemen.
Ouders doen hun best om deze overgang soepel te laten verlopen en hun pubers meer los te laten.
 

We zullen moeten accepteren dat de drang naar vrijheid en onafhankelijkheid een normaal proces is. Uiteindelijk zullen ze zich allemaal los maken van hun ouders of we willen of niet.
 

Verandering in gedrag, vereist ook verandering in reactie van ouders. Dit is gemakkelijk gezegd, maar vergt natuurlijk enige tijd. Net zoals de puber moet wennen aan veranderingen, moet de ouder ook zichzelf enige tijd gunnen te wennen aan een nieuwe situatie.

Wel is het zo dat hij zich aan de door jou opgestelde regels moet houden wat betreft op tijd thuis komen en omgaan met spullen.

www.mijnpuber.nl/artikel/106/Mijn_puber_bijna_uit_huis

Je puber van 19 jaar is ondertussen wel een “volwassen” man aan het worden. Hij is geen klein kind meer en het is begrijpelijk dat je nog beschermend naar hem bent maar eerlijk gezegd is het voor hem de hoogste tijd dat hij gericht is op buitenshuis.
 

Veel pubers zijn op deze leeftijd al uit huis en op kamers wonen. Daar liggen ze met hun vrienden te “chillen” op de bank zonder dat vader of moeder ze lastig vallen.

Uiteraard kun je wel grenzen stellen aan de communicatie van je puber. Het is onacceptabel dat hij je afsnauwt, maar laat hem vooral los, daar heeft hij behoefte aan. En als het de afgelopen jaren prima is gegaan, dan zal hij echt niet in zeven sloten tegelijk lopen.

Onderhandel!

Over regels en grenzen kun je met je puber in onderhandeling. Zo vermijd je ruzies of los je ze op. Je puber heeft zo ook het idee dat zij haar eigen inbreng heeft.

En je puber leert zo ook geven en nemen. Ga bijvoorbeeld in onderhandeling over de tijd van thuiskomen, kamer opruimen en zakgeld

Zo onderhandel je:

 •Maak beider standpunten duidelijk
 

 •Bedenk samen oplossingen, zonder af te keuren
 

 •Zet de oplossingen op een rijtje en bedenk of ze haalbaar zijn
 

 •Kies een oplossing en maak afspraken en houd je eraan
 

 •Kijk na een tijdje of het werkt en maak zo nodig nieuwe afspraken

Neem soms afstand

Als je het echt niet meer weet, bekijk je puber als een toeschouwer. Zie hoe je puber zich ontwikkelt tot volwassene en niet alleen als iemand die jouw leven lastig maakt.

Zo kun je ook trots zijn op je puber in plaats van alleen maar boos.