Zowel thuis als op school loopt het niet lekker. Ze heeft veel moeite om zich in een ander te verplaatsen en herhaalt voortdurend haar eigen standpunt en luistert niet naar anderen.

Alle ruzies eindigen hetzelfde: Zij  krijgt altijd “op haar donder” en zij is het slachtoffer.

We hebben er allemaal last van en ik weet niet meer wat we moeten doen.

Problemen gedrag

Storend gedrag maakt ons kwaad. Vooral als de puber niet wil luisteren of met een brutaal antwoord reageert, dan worden we boos. We zullen eens zien………… Gedrag dat je stoort als ouder, kan je alleen maar aanpakken als jezelf kalm kunt blijven.

Dit is echter een hele zware opgave.

Toch heb ik zelf aan den lijve ervaren dat het zo weinig helpt. Als we niet in staat zijn even onze eigen gevoelens aan de kant te zetten en even te blijven stilstaan bij wat in feite gebeurt, dan loopt het vaak verkeerd af.

Onderzoek de boodschap achter haar gedrag

Probeer stil te staan bij de boodschap die achter het gedrag zit. Elk gedrag heeft een boodschap. Ook brutaal en ongewenst gedrag heeft een boodschap.

Belangrijk is onze zelfbeheersing, het is een noodzakelijke voorwaarde willen we zelf iets kunnen doen aan het moeilijke gedrag van ons kind.

Je optreden moet heel duidelijk gedragsgericht zijn zonder het kind in zijn persoon te raken of te kwetsen, zonder de relatie met je puber te verbreken. Je kind moet voelen dat je onvoorwaardelijk van haar houdt.

School

Misschien is er een mogelijkheid om in gesprek te gaan met de school en daar je zorg neer te leggen. Pubers beseffen heel goed dat schoolse resultaten voor ouders heel belangrijk zijn.

Pubers hebben hun ouders nodig om tot zinvolle keuzes te komen. Reageren vanuit een verzet leidt vaak tot zware teleurstellingen voor beiden. Probeer in gesprek te blijven.

Openheid hierin is erg belangrijk.

Het is zeer belangrijk dat je als ouder wel in gesprek blijft met je dochterpuber. Het is waarschijnlijk niet altijd even gemakkelijk, maar er valt heus wel met uw dochterpuber te praten. Maar blijven luisteren kan wel.

Wat blijft steeds belangrijk in je contact met je kind “liefde en waardering”.

Ik ben mij zeker bewust van het feit dat lukt niet altijd. Het is normaal dat je ook als ouder niet altijd even graag je kind ziet. Ga je niet schuldig voelen.

Duidelijkheid is ook noodzakelijk bij het geven van kritiek.

Wees steeds taakgericht en niet persoongericht. Je dochterpuber moet iets kunnen doen met kritiek, anders heeft het geen zin en is kritiek alleen maar bedreigend of maakt het onzeker en angstig.

Communicatie en opvoeden kan anders

• Niet…… je werkt lijkt op iets, maar door al die taalfouten is zeer zwak.
•  
• Niet…… je bent onuitstaanbaar, maar door je opmerkingen heb ik het als ouder nog moeilijk naar je te luisteren.
•  
• Niet ……je bent agressief, maar dat gedrag, deze manier van praten, deze reactie van jou aanvaard ik niet.

Durf te waarderen wat positief is, ook al reageert je dochterpuber niet altijd zoals jij dat zou wensen. Je kunt pas op dat negatieve reageren als je eerst hebt laten blijken dat je ook het positieve hebt gezien van je dochterpuber.

Ik hoop je enigszins geholpen te hebben met de moeilijke klus, opvoeden van je puberdochter.

Misschien is het toch verstandig om eens een gesprek en een observatie te doen met een professional.

Blijf open staan voor wat je dochterpuber denkt en voelt. Probeer het samen zo leuk mogelijk te maken en te houden.

Marlies van der Veeken.

http://www.opvoedingscoach.eu

 Voor meer vragen en adviezen www.mijnpuber.nl/5/probleemgedrag-ontwikkeling-pubers