Marjolein Hurkmans is ook een werkende moeder met 2 pubers op de middelbare school en één in groep 8 en we zijn benieuwd hoe Marjolein haar baan en het opvoeden van 3 pubers combineert.

Wanneer je werkt en je kinderen zijn nog kleiner, kun je vertrouwen op een vaste oppas, crèche of naschoolse opvang.

Helaas werkt dat niet meer zo bij de meeste pubers. Op de middelbare school bestaat geen naschoolse opvang en een oppas thuis wordt meestal ook niet door onze pubers geaccepteerd.

Wanneer je pubers op de middelbare school zitten,  hebben ze geen vaste tijden meer dat ze thuis komen, ze hebben de eerste 2 uur vrij of er is een leraar ziek en zonder dat je het weet, zit jouw puber met haar vriendinnen of zijn vrienden overdag op de bank te gamen of t.v. te kijken.

Hoe lang werk jij al voor VROUW?

Ik werk al 20 jaar voor de Telegraaf, o.a. kunstredactie en sinds 4 jaar voor VROUW. Ik ben vanaf het begin betrokken bij de opzet van dit blad. VROUW is een groot succes omdat wij een reëel beeld geven van de hedendaagse vrouw, we zijn niet overdreven “hip” of “zoet”maar publiceren artikelen die gericht zijn op onze doelgroep van vrouwen tussen de 30 en 50 jaar en kiezen de onderwerpen waar wij als vrouwen tegenaan  lopen.

Jij hebt 3 pubers van 17, 15 en 12 jaar en hoe combineer jij werk en opvoeden van je kinderen. Maken ze hun huiswerk op tijd, helpen ze in de huishouding, hebben ze die discipline?

Mijn werk brengt met zich mee dat ik soms wat flexibeler in mijn tijd zit en dat ik ook op andere momenten, zoals ’s avonds mijn deadlines kan halen. Maar soms zijn er momenten dat ik me realiseer dat er hulp nodig is en dan neemt mijn partner of ik toch even het initiatief om te checken of het huiswerk wel gemaakt wordt door onze kinderen en of we wat voor ze kunnen doen. Maar ik heb ook geleerd in de loop der jaren dat ik me er ook niet te druk om moet maken. Eens in de zoveel tijd heb je een gesprek op school over je kind en dan blijkt over het algemeen dat het best goed gaat. Ik heb zelf zo nu en dan de indruk dat ze niets doen, maar ondertussen zit mijn oudste zoon wel al in de 6^e klas. Dus ik ga me er maar niet mee bemoeien.

Maar nee, het loopt niet altijd even soepel, zeker bij mijn jongste realiseer ik me op woensdagavond dat er nog huiswerk ingeleverd moet worden en dan beginnen we ’s avonds om 9 uur, hoewel hij om half 9 in bed moet liggen, nog aan de opdrachten die hij af moet hebben.

Nou moet ik ook bekennen dat ik misschien niet altijd educatief verantwoord bezig ben want als er op een gegeven ogenblik paniek bij een van mijn kinderen is omdat ze een opdracht niet af krijgen en eigenlijk te laat begonnen zijn,  zet ik even m’n werk opzij en zorg dan dat ze op dat moment hulp krijgen en dat we samen die opdracht maken. Ik maak samen met hen een schema en we zijn dan ook zaterdag en zondag bezig om de verslagen te maken. Zo nu en dan je pubers een beetje helpen kan ook geen kwaad. Ze hebben daar soms gewoon behoefte aan.

Gelukkig loopt het wel hier en soms gaat het even mis, maar over het algemeen mag ik heel tevreden zijn.

Maken jullie ook afspraken van te voren of kijk je aan hoe het loopt?

Over het algemeen ben ik vrij gemakkelijk hierin maar er zijn momenten dat ik voel dat er iets is, ze worden dan stug of afwerend en dan weet ik dat ik met ze moet praten. En soms moet ik het er dan uittrekken om te achterhalen wat er aan de hand is. En dan komen we er wel uit. Dan stel ik ze gerust, maak een tosti voor ze en dan gaan we samen aan de slag.

En hebben ze met elkaar strijd?

Eigenlijk ook weinig, zo nu en dan over wie er op de computer mag, maar het blijft binnen de perken en meestal komen ze er zelf wel uit. Ze regelen de zaken met z’n drieën.

Hoe komt het dat het zo soepel loopt?

We zijn zelf ook heel flexibel en we proberen ze zo vrij mogelijk te laten. Ik ben zelf ook niet van de rust en regelmaat dus ze zullen wel ons karakter hebben. Natuurlijk dragen ze ook hun verantwoordelijkheid maar wij blijven wel op de achtergrond als vangnet.

Wij zijn meer op de achtergrond en als het even niet goed gaat dan kunnen ze bij ons komen en dan zoeken we gezamenlijk naar een oplossing. En dat werkt tot nu toe goed. Ik ben er zo nu en dan zelf verbaasd over. Toen onze oudste geboren werd, dacht ik wel: Hoe krijg ik hem ooit gezond volwassen.

Vind je grenzen stellen wat betreft gamen, computer, uitgaan en drank moeilijk?

Dat vind ik wel moeilijk. Ik houd van gezelligheid en ik vind het fijn wanneer onze pubers vrienden uitnodigen en met elkaar beneden in ons huis zijn. Ik ga ervan uit dat het goed gaat maar dat gaat het tot op zekere hoogte. Het kan soms fout gaan wanneer er derden bij betrokken zijn die geen maat weten. Dan doen ze “Amerikaans” want anders kunnen ze het niet betalen en dan neemt iedereen z’n eigen drank mee en dan nemen ze wodka, whisky en tequila mee. Mijn eigen zoon wil dan niet achterblijven, dus die verliest meteen ook alle maat uit het oog. (het is niet zo dat hij dan braaf achter de cola zit. Hij laat zich meeslepen door de rest).

En dat is een keer behoorlijk uit de hand gelopen. Achteraf dacht ik, ik had in moeten grijpen maar je wilt natuurlijk ook niet de vervelende moeder zijn die zich ermee gaat bemoeien. Er was op een gegeven ogenblik een van de vriendjes zo dronken dat hij niet meer op z’n benen kon staan en dan voel je wel schuldig ook naar zijn ouders dat je het niet in gaten hebt gehad hoe het uit de hand liep. Je hebt dan heel wat uit te leggen aan zijn ouders en hoe krijg je zo’n jongen weer ontnuchterd. Het probleem is dat ze tegenwoordig eerst ergens bij iemand gaan indrinken en daarna nog naar de kroeg gaan, maar in dit geval zijn ze niet zo ver gekomen! Ik heb toen boterhammen gemaakt om te zorgen dat het weer wat beter met hem ging voordat hij naar huis ging.

We gaan het voortaan meer in de gaten houden.

En hoe heb je dat later opgelost?

Nou die jongen hebben we nooit meer gezien maar hij heeft via onze oudste zoon laten weten dat hij spijt had van zijn slechte gedrag.  Dat vonden wel netjes. En mijn zoon is er ook echt van geschrokken en gelukkig is het eindelijk goed afgelopen. Als er iets mis gaat dan maken we nieuwe afspraken, in overleg,  meestal houden ze zich daar ook aan.

Toch merk ik dat hij het dan wel weer moeilijk vindt om zich aan de afspraken te houden wanneer er vriendjes bij zijn want ze laten zich natuurlijk ook beïnvloeden door hun vrienden. Als we hebben afgesproken dat hij thuis blijft, dan krijgt hij 20 sms’jes van vrienden, dat hij toch moet komen en dat is dan wel eens moeilijk voor hem. Eerlijk gezegd ga ik dan regelmatig overstag. Dan denk ik ‘nou ja, een uurtje dan’.  En gelukkig houdt hij zich daar dan aan.

Wat ik ook zo nu en dan moeilijk vind is hun uitgavenpatroon , ze hebben regelmatig geen geld en vragen dan aan mij geld.

Ze hebben zakgeld, maar ik weet niet hoe vaak ik dan maar even toegeef en ze wat geld geef. Ik had vroeger zelf niet zoveel geld. Ik kon een colaatje kopen en dat was het, maar tegenwoordig hebben ze veel meer geld. Ik vraag me soms af waar ze al dat geld vandaan halen. Ook wel eens uit mijn portemonnee. Dan is zomaar plotseling al mijn kleingeld verdwenen.  

Je vraagt je af, is dat diefstal of niet. Ik vind dat toch wel eens moeilijk om daar een grens te trekken. Of een krat bier wegbrengen en het statiegeld houden, dat vind ik toch moeilijk. Ik moet daar strikter in zijn, maar we zijn druk met ons werk en ik ben wat slordig met geld. Ik laat overal kleingeld liggen en ben daar niet duidelijk over naar mijn pubers.

Huishoudelijke taken

Ik geef ze geen geld voor het doen van boodschappen, uitlaten van de hond, dat hoort er gewoon bij.

Zijn er bij jullie afspraken over huishoudelijke taken?

Helaas doen mijn kinderen heel weinig in het huishouden, afwasmachine uitruimen wordt na veel “gesteggel” gedaan en daar baal ik dan wel eens van. Ik kom dan uit m’n werk en vind de resten van hun lunch en alles staat er dan nog. Of de hond is nog niet uitgelaten en die zit mij dan zielig aan te kijken, dan denk ik wel: kom op jongens je kunt ook wel even helpen. Maar ik heb ergens gelezen dat hun hersens dat nog niet aankunnen!

Nou dat kunnen wij als deskundigen van Mijn Puber gelukkig weerleggen, want het doen van huishoudelijke taken is iets heel normaal voor pubers in deze leeftijd. Als ze afspraken kunnen maken met hun vrienden en zich hieraan ook houden dan zijn ze ook goed in staat om zich te houden aan de huishoudelijke taken die met het gezin zijn afgesproken!

Maak een lijst van alle taken die er zijn en laat je pubers een keuze maken uit de “leuke” taken en de vervelende taken. Zodat het eerlijk verdeeld wordt tussen je kinderen. En dat moet tussen alle partijen goed afgesproken worden, zodat iedereen er zich aan houdt, ook jij en je partner.

Wat wil jij je kinderen in het leven meegeven? Wat vind je belangrijk?

Ja, eigenlijk vind ik het belangrijkste dat ze vooral blij zijn met zichzelf en het maakt mij verder niet uit. Het maakt mij niet uit welke opleiding ze verder willen doen.

Als ze maar leuk vinden wat ze doen en hun weg daarin vinden. En ik vind het ook heel prettig als ze sociaalvoelend zijn. Mijn oudste zoon was bijvoorbeeld eerst bij Amnesty International actief, is lid van de jongerenafdeling van de SP, geeft huiswerkbegeleiding en is ambassadeur bij de Toneelschuur

Kortom: Als ze maar datgene doen wat ze leuk vinden en waar ze happy mee zijn.