Mijn puber zit het liefst uren te gamen, liegt over afspraken met vrienden (later thuis komen) en kan voor zichzelf (nog) geen maat houden als hij iets erg gezellig vindt.

We gaan hier met hem over in gesprek maar verder dan goede bedoelingen (of een gemakkelijk ja, ja) komen we niet. We hebben al zijn Xbox ingenomen zodat hij een verbetering van schoolresultaten kon laten zien, maar dat is niet gelukt ondanks een iets verbeterde inzet van hem.

Omdat hij zichzelf overschat heeft hebben we afgesproken dat hij 2 avonden (vrij+zat) de Xbox krijgt maar nu gaat hij door de week weer veel achter de computer. Wat nu? Hoe kunnen we dit ombuigen zodat hij meer gedisciplineerd wordt.

Puberteit

Jullie zoon zit midden in de puberteit, tussen de 14 en 16 is het flink aanpoten. Er wordt alles op alles gezet om de grenzen uit te testen en de eigen wil en wensen uit te proberen.

Daarbij wordt vaak vergeten door de dames en heren PUBER dat hierbij ook nog eens wat schoolvakken gehaald moeten worden, er een gezinsleven is waar zij deel van uitmaken en zij eigenlijk op weg zijn om volwassen te worden. Daar hebben ze op dit moment helaas erg weinig zicht op, geen trek in en aan jullie dus de ondankbare taak om deze in te vullen c.q. aan te sturen.

Puberbrein

Ondertussen is meer bekend over het puberbrein, daar kun je tegenwoordig niet meer omheen, en een van de belangrijkste ontdekkingen is dat de hersens zich zodanig ontwikkelen dat het vermogen tot plannen van zaken in deze periode ver achterligt op wat het later gaat worden…..kortom, ze zijn er niet mee bezig en overzien het niet goed.

Ook bleek dat de hersenen van pubers zodanig functioneren dat zij voortdurend bezig zijn met het bevredigen van eigen behoeften, niet eens zozeer seksueel als wel het voortdurend zoeken naar leuke, spannende dingen om te doen zodat je elke keer weer een ‘high’ gevoel krijgt. Pubers zien daardoor geen gevaar, halen de raarste streken uit, de gevaarlijkste stunts, denken dat ze 9 levens hebben.

Gamen

Het spelen op de computer is voor jongens DE uitgelezen manier om hun voortdurende behoefte aan ‘bevrediging’ uit te oefenen. De spelletjes die gespeeld worden op de computer (liefst realtime en zo realistisch en gruwelijk als maar kan) zijn daar een uitgelezen manier voor. Zo ook de contacten die op sociale media en mobieltjes worden onderhouden, tot aan ’s nachts toe!

Maar ondertussen zien jullie je zoon wegzakken op school, spendeert hij teveel tijd op de computer en komt hij te laat thuis.

Afspraken niet duidelijk

Jullie schrijven, dat hij zich niet aan de afspraken houdt, maar WELKE afspraken dat zijn is mij niet helemaal duidelijk. Wellicht zijn ze er wel en komt dit in de vraag niet naar voren maar bij mij wekt het direct een aantal vragen op en wellicht is dat dus ook het geval bij jullie zoon.

Er is n.l. een afspraak over het gebruik van de Xbox, maar hoe zit het met de tijdsverdeling op de computer van huiswerk en vrije tijd?


Welke afspraken zijn er over het thuiskomen?


In hoeverre zijn de tijden die jullie afspreken realistisch en in hoeverre hebben jullie onderhandeld met je zoon over deze tijden?

Vergeet niet dat hij ondertussen de leeftijd heeft gekregen dat hij meer en meer op eigen voeten moet gaan staan. De scheidslijn tussen loslaten en vasthouden wordt steeds dunner maar is voor hem nog steeds heel belangrijk en moet zo helder mogelijk zijn.

Hij moet het gevoel hebben dat jullie regels hebben en die belangrijk vinden maar tegelijkertijd moet hij daar iets over mogen zeggen, moet hij gehoord worden in zijn mening en het gevoel krijgen dat jullie hem belangrijk vinden.

Onderhandel bv met hem over de tijd die hij thuis moet komen, over de tijd op de computer. Wanneer dit in jullie ogen niet realistisch is, bespreek dit met hem, laat hem met een nieuw voorstel komen en bespreek ook SAMEN wat er gebeurt als hij zich niet aan de regels houdt. Kost hem dat computertijd, of bv een deel van zijn zakgeld?

School

Over zijn schoolwerk valt niet te onderhandelen, dat moet gewoon gedaan worden. Maar over HOE hij aanpakt weer wel: hoeveel tijd besteedt hij eraan en hoeveel tijd is gewenst? Kunnen jullie met elkaar een beloningssysteem verzinnen voor als hij zijn voldoendes haalt?

Het stellen van de regels, afspraken etc., maakt dat discussie zoveel mogelijk vermeden kan worden, dit lost niets op want niemand wint er iets mee. Als er weer een discussie is, wil dat alleen maar zeggen dat de regel of afspraak dus nog niet helemaal duidelijk is en weer opnieuw moet worden aangepakt.

Kortom, om te eindigen met jullie vraag:

Hoe kunnen we dit ombuigen zodat hij meer gedisciplineerd wordt? De regels die jullie hebben lijken in eerst instantie prima en realistisch alleen wellicht nog niet volledig.

Check dit met je zoon en vraag wat hij ervan vindt. Voor de andere zaken moet precies hetzelfde (bv op papier) komen te staan. Een soort contract waarbij duidelijk wordt wat jullie zijn overeen gekomen met elkaar, welke beloning en welke maatregel er tegenover staat.

Mocht je er nog een vraag over hebben of iets bespreken dan kun je altijd contact opnemen.

Hartelijke groet

Alexandra van Hal-Hoogstad

www.pinck-development.nl