Om dit te bewerkstelligen is je puber genoodzaakt om van zijn eigen levenspad af te stappen. Hier ontstaat een innerlijk kind dat keer op keer weggeduwd moet worden om aandacht te krijgen van de ouders.

Als volwassene wordt je innerlijk kind van tijd tot tijd aangeraakt door je eigen kind. Dat wil zeggen dat als jij als ouder boos, verdrietig, angstig of onzeker wordt als je puber jou iets laat zien, dan is dit jouw innerlijk kind dat naar boven komt. Je kind wil jou als het ware laten zien om als ouder naar dit innerlijk kind te gaan kijken.

Als gezins- en kindercoach test ik door middel van een protocol wat dit innerlijk kind gemist heeft om dit alsnog te gaan ontwikkelen.

Kinderen worden geboren als open, kwetsbare en nieuwsgierige wezentjes. Het is prachtig om als ouders zo’n klein wezentje te mogen opvoeden.

Naast de eerste levensbehoeften heeft het kind de behoefte om zich te ontwikkelen. Deze behoefte om zich te ontwikkelen zit al in het kind verborgen.
 

Alleen door liefdevolle begeleiding en het geven van grenzen kan een kind zich op een goede manier ontwikkelen.

Naast liefdevolle ouders zijn er de 12 kernverlangens en in elke fase in het leven van een kind zijn twee kernverlangens van groot belang.

Acceptatie

Als eerste is dit het kernverlangen “acceptatie”. Het kind wil geaccepteerd worden en in eerste instantie door zijn ouders. Maar dat is toch niet zo moeilijk? Elk ouder accepteert toch zo’n klein wezentje bij de geboorte!

In de praktijk is dat niet altijd zo. Bijvoorbeeld de ouders zien bij de geboorte dat het een jongetje is, maar diep van binnen hadden ze liever een meisje gewild. Dit wordt natuurlijk diep weggestopt, maar jouw kindje voelt dat het eigenlijk in zijn wezen niet wordt geaccepteerd.

Deze acceptatie is van cruciaal belang in het verdere leventje van het kind.

Als het kind zich niet geaccepteerd voelt of onvoldoende heeft ervaren dan gaat het kind dit buiten zichzelf zoeken. Dat zorgt voor grote onzekerheid als het niet gegeven wordt.

Naast “acceptatie” zijn voor het kind in de eerste 21 levensjaren de volgende kernverlangens van belang:

We kunnen van ouders niet verwachten dat ze alle kernverlangens vervullen.

Ouders voeden hun kind op vanuit liefde en met de mogelijkheden die zij bezitten.

Dat wil zeggen met hun onbewuste beperkingen en patronen die zij weer hebben meegekregen van hun ouders.

Onbewuste beperkingen en patronen zijn ervaringen uit onze jeugd. We zijn gevormd door de wijze waarop onze ouders het leven benaderden. Elke keer als we niet gehoord of gezien werden dan ontstond er een afgescheiden deel in ons. Een deel dat niet verder is gegroeid.


Dit deel wordt van tijd tot tijd aangeraakt door je kind middels zijn gedrag, ontwikkeling of klachten. Als je innerlijk kind in opstand komt dan is er vaak herkenning van de ouder bij zijn kind. De ouder schiet dan terug in het verdriet, angst of de woede van een innerlijk kind. Je kind houdt je als het ware een spiegel voor.

Een puber wil geaccepteerd worden

De puberteit kenmerkt zich door het op zoek gaan naar de eigen identiteit. De puber wil geaccepteerd worden. Niet alleen voor wie het is, ook voor de plek die het inneemt in het gezin en voor de rol die het binnen het gezin speelt. Het kernverlangen “acceptatie” komt ook weer terug in de leeftijd 17- 21 jaar oftewel de puberteit.

Kortom hoe belangrijk is het voor een kind om zichzelf te accepteren en te ervaren dat het goed is zoals het is. Dit is van cruciaal belang in de puberteit, want als de puber zichzelf niet accepteert dan is het lastig om zijn eigen identiteit te vinden.

Tanja Donker

www.tdcoaching.nl

Voor vragen en/of informatie kunt u me gerust mailen op info@tdcoaching.nl