Als we vragen wat er aan de hand is dan krijgen we er weinig uit, ze communiceert moeizaam en we geven haar zeker de aandacht die ze vraagt. Toch verandert er eigenlijk niets en haar zusjes wordt er eerlijk gezegd ook moe van en dat laat ze de laatste tijd ook duidelijk blijken.

Wat kunnen we verder nog doen.

Hierover praten met je puber heeft op deze leeftijd vaak een meer dan normale emotionele lading. Niet zozeer het onderwerp als wel de identiteit van je puber staat centraal. Dat moeten we ons wel realiseren wanneer je met haar praat over dit toch “pijnlijke” onderwerp voor haar.


In deze fase van puberteit, is het verstandig om jezelf geregeld de vraag te stellen of het moment waarop we met onze puber de discussie aangaan, wordt ervaren als kritiek of als een aanval op wie ze is.

Onderzoek de volgende punten:

Hoe begeeft zij zich binnen haar vriendinnen groep?

Vecht ze zichzelf naar voren door dit gedrag te vertonen?

Gaat ze zich juist zo gedragen omdat ze zich onzeker voelt?

Blijft ze op de achtergrond en kijkt ze naar anderen op i.p.v. zelf mee te doen?

Heeft ze door wat het effect is van haar gedrag?

Stel open vragen

Stel vooral open vragen(hoe, wie, wat, waarom, welke etc), want als ouders vervullen we een belangrijke rol in het begeleiden en helpen van dit negatieve gedrag. Soms is dit gedrag een gevolg van problemen op school en deze aanvaringen wordt dan thuis nog eens fijntjes herhaald. Waarschijnlijk is de relatie tussen de twee kinderen intens is en dat een van de twee de rivaliteit meer uitspreekt.

Wanneer we thuis dit soort confrontaties hebben, helpt te onthouden dat je puber op zoek is naar haar eigen identiteit binnen de groep en daardoor ook haar rol binnen het gezin bevestigd wil zien. Een puber is erbij gebaat als zij haar gevoelens kan uiten en dat ze ook gehoord wordt.


Bij een puber waar dit gedrag getolereerd wordt, zal zich onveilig en in feite afgewezen voelen. Want een puber voelt zich diep in haar hart schuldig over haar gedrag en tegelijk bang dat niemand haar zak beschermen. Een andere reden kan zijn, dat ze afscheid aan het nemen is van haar “kinderlijke” gevoelens door haar rol als grote zuster te overdrijven.

Daarnaast is het ook belangrijk dat we kritisch naar onszelf kijken.

Doe ik het wel zo goed en zorgvuldig? Probeer te vermijden de twee dames met elkaar te vergelijken, want het is een fase in het leven van een puber, die weer overgaat.

Ga eens alleen met je puber alleen op stap, dan krijg je heel andere gesprekken. Het hoeft niet altijd winkelen te zijn. Je kunt ook samen haar kamer veranderen of haar kamer schilderen.